Yılmaz Erdoğan‘a esas hayranlığım komedyen kimliğinden değil de şair kimliğinden ileri gelir. Komedyen olarak da sevmişimdir tabi çok. Bu projesiyle daha çok seveceğim gibi görünüyor.
Gerçekten güzel program. Orjinal bir fikir. Bir çok eleştirilesi nokta var aslında ama proje genel hatlarıyla çok hoş bir proje.
Örneğin Yılmaz Erdoğan’ın büyük usta şeklindeki havaları, koltuğun tepesinde oturup oyunu izlemesi vs pek hoş değil. Bunları zaman içerisinde fark edeceklerdir sanıyorum. Puanlama sistemine de gerçekten gerek yok aslında. Sonuçta kimse bugüne kadar (aslında sadece ilk bölümü izledim) rezil, yani, güzel hareket vs demedi.
Bugün izlediğim ilk bölümün sonunda eleman babasını kaybedişini skeç haline getirmiş duygu yüklü bir sahneyle bitmişti oyun. Bu başta klasik ajitasyon olabilir. Şunu unutmamak lazım ki program bir okulun ürünü. Ben çocuğun gerçekten içinden geldiğine inanıyorum. Yapaydı evet, ama onun istediği orda yapay olmak değildi gibi. Keşke olmasaydı ama olması da bi problem oluşturmadı bence. Ek$i Sözlük‘te bu konunun çok üzerine gitmişler ondan bu kadar üstünde durdum.
İlk program gerçekten ümit verici. Özellikle tabutçu adam çok ama çok komikti. Umarım devamı da böyle gelir. Malzeme sıkıntısı falan çekilmez.
Yılmaz Erdoğan bir de yeni şiir kitabı çıkarsa tam olacak işte ama…
Programı sınav döneminde izlemeye başladım şans eseri. Komik, eğlenceli yapmışlar.
Puanlama olarak görülen şey bence skeçlerde oynayanların alkış alması için paravan sadece, cesaret verici olur alkış almak oyuncular için.
orjinal demişsin de skeç fikrinin neresi orjinal?
O mantıkla düşünecek olursak televizyonda program yapmanın neresi orjinal :)
Şunu kast ettim ki daha önce bir okul, kendini bir televizyon programıyla denemedi hiç. Bu fikri orjinal buldum.
bnce bu program süper çok eglenceli komedi gülmek için bire bir bi program bnceeeeeee herkezin zewki kendine tabi zewkler we renkler tartışılmaz!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!