Devrimci Siyah

Siyah, artık sıkıldı. Korkunun, karamsarlığın, boşluğun, uzayın, şeytanın rengi olmaktan sıkıldı. Renk mi? Renk değil. “Renk”liği bile elinden alınmış bir Siyah var ortada. Siyah bunlardan sıkıldı. Pembe’nin hiçbir derdi yoktu oysa. İnsanlar pembeyi severdi, insanlar pembeyi giyerdi. Siyah hep kötü ruh hallerinin adamıydı. Toplantıların, cenazelerin, iş pazarlıklarının, tehdit seanslarının, intihar haberlerinin kamuflasyonuydu. Herkes Siyahı çok sever ama kimse sevmez. Bugün Siyah isyan edecek. Bugün siyah hakkını arayacak. Ben de “renk”im diyecek. Diyecek ki, “Pembeyle bir derdim yok ama beni iyi dinleyin!” Bugün insanlar zorla veya güzellikle, yalan söylemeden Siyah sevecek ve bir devir bugün değişecek.