Eve Dönüş

Babam ve Oğlum, Zincirbozan vs gibi son yıllarda 12 Eylül ‘ü konu olan filmler yapılıyor. Eve Dönüş belki de içlerinde en iyisi. Veya kötünün iyisi.
Mehmet Ali Alabora, işkence sahnelerinde, özellikle korktuğu anları çok iyi oynamış. Fakat serbest kaldıktan sonraki geçirdiği travmaların etkisini iyi verememiş. İşkence gören adamı oynayan Alabora ile işkenceden yeni kurtulan adamı oynayan Alabora arasında çok fark var.
Bana göre filmin altın bileziği Civan Civanova. Bir insan rolüne bu kadar mı hakim olur, bu kadar mı gerçek oynar, bu kadar mı “iyi” kötü adam olunur, bize gösteriyor. Filmi yerden yere vuranlar bile Civan Canova ‘nın hakkını vermişler. Verilmeyecek gibi de değil zaten.
Filmle ilgili eleştirilerde Sibel Kekilli ‘nin yanlış seçim olduğuna katılmıyorum. Son derece başarılı bir performans sergilemiş.
Filmin sonunda yer alan istatistiki bilgiler insanın tüylerini daha da diken diken ettiriyor, daha bir küfredesi geliyor. “Renkli televizyon”daki Kenan Evren görüntüleri ise çileden çıkartıyor adamı. Bu noktalar iyi yakalanmış.
Yalnız seksenli yıllarda 87 model otobüsler, otomotik musluklar felan… Yani bu küçük detaylar Türk Sinemasında hala atlanıyorsa durup düşünmemiz gereken bir şey var demektir.
Cumartesi, Aralık 8th, 2007 : Sinema - Tv : 3 Yorum
Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.



3 Yorum yapilmis: “Eve Dönüş”
Aralık 9th, 2007 at 04:10
Yazının en sonunda değindiğin konu: Küçük detaylar..
Bu “atlanan küçük detaylar” sinemacılığımızda hâlâ ticari beklentilerin çok daha fazla önem taşıdığının bir göstergesi bence. Nasılsa bu filim seyredilir, para kazandırır, gerisi çok da önemli değil anlayışı baskın olmasaydı sadece küçük detaylara değil mikroskobik detaylara bile önem verilirdi. Çirkinleştirilmiş bir sürat çağındayız. Az emek az eleman ucuz iş gücü çok kâr çok kazanç çok para beklentisiyle hareket ediliyor çoğu alanda.
Aralık 10th, 2007 at 03:04
Gerçekten çok güzel bir film. 12 eylül den sonra gençlik düşünmemeye zorlandığı için bu filmi herkes kesiin izlemelidir. Şundan da eminim kesin bu filmi izlerken öğreneceklerdir o dönemleri. Gerçi izleseler bile çoğu genç bunlardan bihaber yaşıyor. Kenan evrene teşekkür etmek lazım. Adam hala yüzsüz yüzsüz geziyor.
Ocak 2nd, 2008 at 16:18
baba bu filmi izledim bi daha düşünmemeye karar verdim