Edirne’de nereye baksanız bir tarihi öge görmeniz mümkün. Minik ve sade bir şehir. İlk ayak bastığımızda, nehrin oradaki Emirgan Cafe‘de uyanma çayı içmek başladık. 3,5 saatin tamamını bacaklarımızın sığmadığı otobüs koltuğunda uyuyarak geçirdiğimiz yolculuktan sonra varolan sersemlikten kurtulma ve artan nikotin ihtiyacını giderme eylemi için ideal bir yerdi. Sersemlik dolayısıyla burayı fotoğraflayamadım. (Kafenin işletmecisine not, canım yere canım mekan yapmışsınız da o tuvaletin hali nedir, sabun yok, kağıt havlu yok. Deyuslar.)

Doğaçlama rotamızda ilk durağımız Sultan II. Bayezid Külliyesi Sağlık Müzesi oldu. Müze Trakya Üniversitesi tarafından kurulmuş ve 2004 yılında Avrupa Müze Ödülü’nü almış ve II. Bayezid Külliyesi’nin Darüşşifa bölümünde bulunuyor. Öğrenciler için giriş 1 TL ve her gün açık. Biz pazartesi günü gittiğimiz için biraz umutsuz gitmiştik.

Darüşşifa kurulduğunda her türlü hastalık için hizmet verirken daha sonra “ruh hastalıkları” üzerine eğilmiş ve su sesi, musiki ve koku ile tedavi gibi yöntemlerle tedaviler geliştirilmiş. Farabi’nin musiki ile tedavi konusunda ilginç çalışmaları var. Farabi musiki makamlarının insan ruhuna etkilerini tespit etmiş; bununla da yetinmeyip hangi makamın günün hangi vaktinde daha etkili olabileceği konusunda çalışmalar yapmış. Müzede çektiğim fotoğrafın üzerine tıklayarak özet bir halini okuyabilirsiniz:

Darüşşifa’nın müze oluşu başarılı kurgulanmış. Oryantasyon odasında yapılan oryantasyon da gayet başarılıydı; ancak biz biraz şanssızdık. Aşağıdaki fotoğraf açıklayıcı olur zannediyorum…

Müzede çektiğim tüm fotoğraflar:

Sonraki durağımız aç ayının daha fazla oynamaması ve bardaktan boşanan yağmur sebebiyle yemek oldu. Tahmin edebileceğiniz gibi, ciğer. Bunun meşhur olduğu yer Aydın Tava Ciğer imiş. Yağmura rağmen önünde uzun bir kuyruk vardı. Bu sebeple bekleyemedik, hemen karşısındaki Edirne Ciğercisi Kemal Usta‘da yemek durumunda kaldık. Çoğul konuşmam çok doğru değil aslında, çünkü ben yemedim. Tabi ki tadına baktım ama damak tadıma pek uymadı. Sakatat ürünlerine karşı ne yazık ki yenemediğim bir önyargım var. Çok çelişkili olacak belki ama yiyebildiğim tek sakatat ürünü kokoreç; onu da sadece tek bir yerde zevk alarak yiyorum. Mekan sahibi de durumumu anladı ve sağolsun hemen yandaki köfteciden köfte getirtti. Belirtmeden geçmeyeyim ciğercideki yoğurt ve organik domates (domates fotoğrafta kendini belli ediyor) olağanüstüydü yalnız. Üç kişilik ve her şeyiyle tam, şahane bir yemeğe ödediğimiz hesap ise 45 TL olunca yaptığımız yorum “Burada okunur” oldu. Burada kullandığımız rakamlarla orada yaşasak belki ufak çaplı bir servet biriktirebilirdik

“Turist açlığı” dediğimiz hadise kendini gösteriyordu ve “gittiğim yerin meşhur olan her şeyini yemeliyim” mantığıyla ciğercinin hemen karşısındaki kurabiyeciye geçtik. Kallavi adında bir kurabiyeleri var ve tuz, yağ ve un kullanmadan yapılıyor. İçeriğinde antep fıstığı, bal ve safran bulunuyor. Format olarak bizim “acıbadem kurabiyesi” formatında bir kurabiye. İnanılmaz lezzetli ve bir o kadar pahalı. Resimdeki ürün bir kişilik ve 12 TL.

Bir diğer lezzetli kurabiye ise Bademli Kavala Kurabiyesi. Bunun patentini Yunanistan’a kaptırmışız. Bugün Yunanistan’da bulunan Kavala şehri Osmanlı Devleti’nde iken Türk ustaların yaptığı bir kurabiye imiş. İçeriğinde Karaçalı balı, şeker, kavrulmuş tatlı badem ve tereyağı bulunuyor. Oldukça hafif ve gramaj/fiyat olarak biraz daha makul bir ürün. Bunu da çok sevdik.

Yemek / tatlı faslı bitince sonraki durağımız Lozan Barış Anıtı oldu. Karaağaç semtinde Trakya Üniversitesi Rektörlüğü’nün içerisinde bulunan anıt Lozan’da kazanılan diplomatik zafer ve Karaağaç’ın tekrar Türkiye topraklarına katılması adına dikilmiş. Beton çember birliği; genç kız figürü estetik, zerafet ve hukuku; kızın elindeki güvercin barış ve demokrasiyi; diğer elindeki belge de Lozan Anlaşması’nı sembolize ediyormuş.

Trakya Üniversitesi Rektörlüğü’nün bugünkü yeri eski Karaağaç Tren İstasyonu ve hemen yanında bir TCDD 55020 bulunuyor:

Daha sonra güzel bir şehir manzarasına da sahip olduğunu öğrendiğimiz Şükrüpaşa Anıtı’na doğru yola çıktık. Ancak aşırılaşmaya başlayan yağış yüzünden arabadan inemedik, geri döndük. Sis dolayısı ile herhangi bir manzara da keşfedemedik…

Hazin yerlerden biri ise Balkan Şehitliği idi. Edirne Sarayiçi’nde Bulgarlar tarafından aç ve susuz bırakılarak ve rivayete göre ağaç kabuklarını kemirerek hayatta kalmaya çalışmış 20.000 esir Türk askeri için dikilmiş bu anıt.

Selimiye’ye gitmedik, çünkü hepimiz daha önce birer kere gitmiştik. Zaten haşmetli yapıyı her yerden bir kere görmek mümkün, ama herkese bir kere içeriyi dolaşmalarını tavsiye ederim. Buram buram kültür deposundan sonra son kültürel ziyaretimiz Edirne Yeni Sarayı’nın kalıntıları ve hemen karşısındaki yeni inşaatını görmekle son buldu.

Menü fiyatlarında 70 cc’lik biranın 50 cc’lik biradan daha ekonomik olması gerekirken; 50 cc’liğin daha avantajlı olduğunu keşfettiğimiz Fly Pub yaptığı bu basit işletmecilik hatasıyla bizi gülümsetti ve sınavımızdan geçemedi. Küllük yerine aluminyum kek kalıbı veren bir yerden çok da fazla bir şey beklememiştik.

Uzay filmlerindeki objelere benzeyen nargile marpuçları ile bir süre boş boş baktığımız Leman Kültür ise güzel çayı, şık dekorasyonu ve büyüklüğü ile tam puan aldı.

Bizim için güzel bir gün oldu. Ama ne yalan söyleyeyim yine de en güzel yanı “İstanbul’a Dönüşü” idi. Günübirlik gezilip görülecek çok şey var; ama bir gün içinde tüketebilirsiniz.

The post Buram Buram Tarih: Edirne appeared first on Doğancan Ülker.

Bugüne kadar ne yaptık?

Lubundo, ben ve ortağım Cihan Gülpınar tarafından üzerinde titizlik ile çalışılmış, Türkiye’de bir ilki gerçekleştiren bir e-ticaret projesi. LGBT Marketing kavramı ile ilgili tek bir Türkçe makale yokken (hala daha da yoktur) ve ülkenin sosyal şartları belli iken, cesaret gerektiren bir işe adım attık. Projemize güvenimiz tam idi ve hala daha tam. Lubundo son bir ayda (7.03.13 – 7.04.13 tarihleri arası) 2260 ziyaret, 13195 sayfa görüntülemesi, alışveriş için üyelik şartı olmamasına rağmen 52 üye ve de 27 sipariş aldı. Tüm bunları ise sıfır reklam harcamasıyla yaptı, kulaktan kulağa yaptı. Tam reklam faaliyetlerimizi devreye alıyorduk ki, yatırımcı grup ile ayrılma kararı aldık.

Neden Bitti?

Bitmesinin birçok nedeni varsa da aslında en büyük sebebi benden kaynaklanıyor. Çünkü daha en başında, yatırımcı ararken yatırımcıyı seçmedim. Yatırımcıyla ilişkime parayı veriyor olmaları yeter gözüyle bakıyordum. Çünkü hem toydum, hem de projeme çok güveniyor, vereceğim sonuçlarla herkesin mutlu olacağı bir ortam olacağını öngörüyordum. Oysa ki öyle olmamalıydı, yatırımcıyı seçmeliydim. Lubundo’nun bu durumu yaşıyor olmasının ana sebebi budur, tüm sorunlar bu sebep yüzünden yaşanmıştır. Yatırımcı grubun e-ticaret sektörüyle ilgili hiçbir know-how ‘a sahip olmayışları, “patron şirketi” konumunda olmaları,  birçok sorun yarattı. Bu sorunları hiçbir zaman ekibime ve çevreme yansıtmamaya çalıştım. Her zaman alttan almaya çalıştım. Ancak birikti birikti ve bitti.

Tabi ki bu tavırlar birden başlamadı. 11 aydır bu durum aynıydı. Neden şimdi böyle bir durum oldu? Bunun sebebi şudur ki, önceden “yanlış yolda yürümek doğru yolda beklemekten iyidir” şeklinde düşünüyor, tolere ediyordum. Bugün ise yapılan bir yanlışın devam ettirilmesindense bıçak gibi kesilmesi gerektiğini düşünüyorum.

Anlatsam ufak bir cilt kitap olur, ama dediğim gibi, götümüze girebilir. Merak eden arkadaşlarla buluşur konuşuruz.

Neler Öğrendim?

Birçok deneyim kazandım. Bir ekip yönetmenin inceliklerini, aktif ticaret hayatını, sorumluluk almayı, sabahlara kadar çalışmayı;

Satın alma operasyonlarını yürütmeyi;

Yeni kurulacak olan bir e-ticaret sitesinin yaşayabileceği tüm süreçleri;

Ayrılık noktasına gelindiğinde insanların neler yapabileceğini,

Yatırımcının girişimciyi değil girişimcinin yatırımcıyı seçtiği bir ortama kavuşana kadar Türkiye’de yatırım almanın çok mantıklı olmadığını,

öğrendim.

Tavsiyeler

Girişimci arkadaşlarıma -özellikle de kendi jenerasyonuma- neyi yapmaları gerektiğiyle ilgili tavsiyelerim belki sınırlı olabilir, ama neyi yapmamaları ile ilgili iyi tavsiyeler verebilecek bir sürü şey deneyimledim.

• Kesinlikle yatırımcınızı seçin. Bunun önemini size anlatamam. Yatırımcınızın mali durumu nedir, kişisel olarak geçinelibilir bir insan mı, vizyonlarınız uyuşuyor mu, sizin iş modelinizle ilgili doğrudan veya dolaylı olarak size para dışında ne katabilir? Networkü sağlam mı? Size mentorluk edebilir mi? Daha önce kendi girişim ve yatırımlarında ne kadar başarılı olmuş? Bunlar gerçekten önemli sorular. Lütfen yatırım yapmaya hazır diye birinden yatırım almayın.
• Yatırımcınız kesinlikle “patron şirketi yöneten bir patron” edasında olmasın. Sene 2013.
• Her şeyi yazın çizin. Mutlaka. En kötü senaryoya kadar her şey yazılı çizili olsun. Avukat tutun ve onu rehin alın. Avukatınızla saatlerce konuşun, aklınıza gelen her şeyi sorun. Şartlarınızdan biri ve en önemlisi hukuki destek olsun. Avukat paranızı ödetin.
• Samimiyet kurmayın. Abi – kardeş ayaklarına sakın girmeyin. İş başka.
• Yatırımcınızın yetkilerini ve sizin ona karşı sorumluluklarınızı baştan belirleyin (tabi ki yazılı olarak). Aksi takdirde şirket yönetiminiz tam bir kangrene dönebilir.
• Size ön şartlar sunulmasına izin vermeyin. Bir iş ya yapılır, ya yapılmaz. Ertelemek diye bir şey yoktur.
• Eleman seçimlerini tabi ki kendiniz yapın.
• Her zaman her konuyla ilgili B ve C planlarınız olsun. Konunun önemi önemli değil, her konuda böyle olmalı.
• Her şeyi kayıt altında tutmaya çalışın. Özellikle verilerinizi. Verileriniz, sizin her şeyiniz. Özellikle de internet işi yapıyorsanız.

Bundan Sonra Ne Yapacağım?

Öncelikle bir süre dinleneceğim Hatırı sayılır derecede hasar görmüş olan ruh sağlığımı iyileştirmem gerekiyor. Belki kısa bir tatil. Sonrasında ise tekrar Lubundo’yu hayata geçirmenin yollarını arıyor olacağız.

Teşekkür

Lubundo’nun tüm kullanıcılarına ve tüm tedarikçilerine, Lubundo’da emeği geçen herkese sonsuz teşekkür etmek isterim. Umuyorum ki bir gün tekrar Lubundo vesilesi ile görüşeceğiz.

Lubundo vesilesi ile bana destek vermiş olan bir sürü güzel insan var. Aklıma gelenlerin isimlerini özel olarak anmak, özel olarak teşekkür etmek istiyorum. Liste kesinlikle öncelik sıralamasına göre değil, asla sıralayamazdım zannediyorum. Aklıma gelişine göre.

• Lubundo’yu birlikte benim yönetsel ve sektörel becerilerim ile kendisinin iş geliştirme, kanaat önderliği ve titizliğinin bileşimi olarak var ettiğimiz ortağım, arkadaşım, sırdaşım, o olmasaydı asla olmayacak olan ve umuyorum ki Lubundo’yu tekrardan birlikte dirilteceğimiz biricik dostum Cihan Gülpınar‘a,
• Lubundo’nun esas fikir babası, verdiği tavsiyeler, yaptığı analizler ve moraller ile hep yanımda olan ev arkadaşım Burak Kavlak‘a ve diğer ev arkadaşlarım Celal Siracoğlu ile Zafer Çetin‘e,
• Kendisine hissettirmeden part time çalıştırdığım, bize çok değerli katkılar sunmuş olan sevgili arkadaşım Yarışma Fabrikası başkanı Barış Yaşbala‘ya ve Yarışma Fabrikası ailesine, 
• Verdiği efsanevi hukuki danışmanlıklar ile bugün Lubundo’yu kimsenin elimden alamamasını sağlayan ve ticari hayatım boyunca kendisiyle birlikte çalışacağım canavar avukatım Av. Kaan Hatipoğlu‘na,
• Hayal ettiğimizden daha da iyisini tasarlayarak bize enfes bir kurumsal kimlik çalışması çıkaran Rafael Fagulha Santos‘a,
• Lubundo’nun arayüzünü tasarlayan Naci Katırcı‘ya,
• Dünyanın en güzel takılarını bizim için tasarlayan ve her zaman destek olan Öykü Çataltepe‘ye,
• Promo Tanıtım Atölyesi kurucusu Emre Atçeken‘e ve tüm Promo Tanıtım Atölyesi ailesine,
• Birçok şeyi yanında öğrendiğim ve projeyle ilgili çok değerli tavsiyelerde bulunmuş olan eski patronum Necip Türk‘e ve Alim Aras‘a,
• “Alışverişin size özel rengi” gibi efsane bir sloganı ve tüm yazılı içeriğimizi hazırlayan güzel insan Eda Dereci‘ye,
• Verdiği destek ve imkanlar için Adresgezgini‘nden Işıl Yılmaz Sümer’e,
• Komşum, sınıf arkadaşım, hayat koçum, Lubundo’nun ekran yüzü Meltem Gönüllü‘ye,
• Lubundo’nun diğer mankeni, güzel insan Sinan Pehlivanoğlu‘na,
• Verdiği destekten ötürü Yazar/DJ Murat Renay‘a,
• Lubundo’daki dijital tasarımlarında harikalar yaratan Berat Fakabasmaz‘a,
• Sevgili hocam, Metin Madenciliği Genel Müdürü Utku Erol‘a,
• Bizi her zaman destekleyen, M.Ü İşletme Enformatiği’ndeki tüm sınıf arkadaşlarıma ve değerli hocalarıma,

ve adını anmayı unuttuğum hayatımdaki tüm güzel insanlara sonsuz teşekkür etmeliyim. İyi ki varsınız.

The post Bir Girişimcilik Hikayesi: Lubundo Neden Ara Verdi? appeared first on Doğancan Ülker.

Son beş yılda yüzlerce cahil, cahil olduğunun farkında olmayan ama her konuda bir fikri olan, okumayan, yazmayan ve öğrenmeyen insanlarla uğraşmak beni yıktı; tüketti artık. Sıradan insanları bırakın, çok yakın bazı arkadaşlarımın bile ilerlemek, daha başarılı olmak, bir şeyleri gerçekleştirebilmek için ne kadar çalışmak gerektiğini zihinlerinde canlandıramadıklarını görmek içimi acıtıyor. “Mesleki Yeterlilik Kurumu sınav ve belgelendirme süreçlerinde 2 yılda 4,500′den fazla sayfa yazı yazdık. Üstelik bunlar taslaklar da değil, Resmi Gazetede yayınlanan meslek standartları, yeterlilikler vb.” deyince nasıl bir iş yükünden bahsettiğimizi insanlar hayal dahi edemiyorlar. Bir meslek edinmek için ne kadar çalışmak gerektiğini gençlerimiz anlamıyorlar. Hasbelkader okullarından mezun olduklarında her şeyi öğrendik zannediyorlar; mesleklerine dair internet ortamında yüzbinlerce sayfa bilgi olduğu halde bunları  açıp okumuyorlar, yazmayı hiç bilmiyorlar. 1990′ların sanal bebeklerine benzer kullanılan Çin’in çöpleri tabletleri, bilgisayar sanıp eğitim aracı olarak çocuklarımıza satın aldık.  140 karaktere hayatı sığdırıp bununla da övünen, “bir tıkla” bir şeyleri paylaşarak bunu emek zanneden bir toplum yarattık biz; vahşi kapitalizm empoze ettiği tüketim toplumu.
İşte bu sebepler ile Çizgi Tagem’i kapatacağım. Evet ben suçluyum; bir eğitim kurumu kurdum ve insanları eğitmek istedim. Ama başarısız oldum. Cezama razıyım.

Gündemi bayadır takip edemediğim için haberim yoktu, Çizgi Tagem hakkında dava açılmış, bilirkişi raporuna göre kapatılması gerekiyormuş, kurucu Niyazi Saral (bana göre Türkiye’deki nadir aydın insanlardan biridir) savunma yapmayıp, Çizgi Tagem’i kapatmaya karar vermiş.

Bu bilişim sektörü için kara bir gün, bir lekedir ve bu sektöre ilgi duyan, ekmek yiyen herkesin sahip çıkması gereken bir konudur. Birçoğumuz ileri Microsoft Office kullanmayı buradan öğrendik. Binlerce lira bedeli olan kurslar yerine, bize ücretsiz armağan edilmiş derslerde saatlerimizi harcadık. Gelinen bu nokta, hiç kimse için hayırlı değil, buna özel eğitim kurumu sahipleri de dahil…

Seneler önce şu sözüne aşık olduğum Niyazi Saral’ın başına bu işin gelmesi ironinin kralı olsa gerek;

Eğitimli insanlar topluma borçludurlar. Bir işin nasıl yapılabileceğini biliyorken bir başkasının yapamadığını görüp susmaları kendilerini yetiştiren o topluma ihanettir.

Yapılacak çok fazla yorum yok. Her zaman olduğu gibi yine lobiler kazandı. Niyazi Saral’ın blog yazısını okumakta ve röportajını izlemekte yarar var.

The post İnsanları Eğitmek İstedim: Çizgi Tagem Kapanıyor appeared first on Doğancan Ülker.

Tabi ki bu bir klasik teknolojik ürün inceleme yazısı değil. 1.6 Ghz İşlemcisi var, 2 Gb Ram var filan bunların tümünün detayları bilimum teknoloji blogunda mevcut. Biz telefonu kullanılabilirlik açısından ele alacağız.

Note 2 cihazı ile ilgili en klişe soru “Yaaa çok büyük be, sığmaz o cebe” durumları. Eğer telefonu aldıysanız, buna benzer sözleri günde beş bin iki yüz kere duyuyorsunuz, biliyorum. Ama almamış olanlar için açıklamak gerekirse, öncelikle boyut tercih meselesi ve eğer işlevi arttırıyorsa neden olmasın? Büyük ekranın bir çok avantajı var, video izlerken, internet sayfalarında dolaşırken veya ekran bölme özelliği ile uzun bir e-posta yazarken Youtube’da klip izlerken bu avantajı hissettiriyor. Ayrıca telefon cebe sığıyor. Ortalama bir kot pantolonun ön veya arka tüm ceplerine sokabiliyorsunuz. Ön cepteyken çömelmenizi zorlaştırıyor, o kadar. Bence büyüklüğün esas dezavantajı bir daha asla küçük bir telefon kullanamayacak olmaya alışmanız. I-Phone, HTC gibi telefonlar gözünüze lego parçası gibi gelmeye başlıyor.

Herkesin aşık olduğu ve benim de satın alma güdümü tetikleyen esas özellik ise S-Pen. Telefonun gerçekten müthiş bir kalemi var. El yazısını dijitale çevirmede gerçekten çok başarılı. Kalemle yazarak SMS gönderebiliyor olmanın keyfi gerçekten büyük. Tabi bu kaleme esas işlev yükleyen ve telefonda kurulu olarak gelen Samsung tarafında yapılmış bir uygulama var, o da S-Not. S-Not ile telefonda çeşitli şablonlar aracılığı ile notlar almak ve bu notları klasörlemek mümkün. Uygulama bu anlamda çok başarılı dizayn edilmiş. Hatta not alırken, video kayıt tuşuna basarak sesinizi ve ekranınızı kaydedebiliyorsunuz. Bu da öğrencilik mesleği için iyi bir özellik. Siz o notu alırken hoca ne diyordu sorunsalını köten çözüyor. Tüm bu özellikler görüldüğünde satın almayı tetikleyen güzel özellikler. Ancak pratikte ne yazık ki öyle olmuyor. Telefon her ne kadar büyük olsa da sizin el yazınızla düzgün ve tertipli bir şekilde not alacak yeterli alanınız yok… Dolayısıyla not almak için bir teknolojik cihaz arıyorsanız bence Samsung Note 10.1 Tablet’i düşünmeniz gerekiyor. Tabi ki telefonda da bol bol pratik yaparak bir süre sonra daha güzel notlar almayı başarabilirsiniz. Unutmadan, S-Pen ile ilgili bence üretilebilecek çok fazla uygulama var. Samsung’un o kısmı biraz desteklemesi gerekiyor.

Ekranı ikiye bölme özelliği ise kusursuz çalışıyor ve konfor seviyesi hayli yüksek. Birçok kombinasyon üretebilirsiniz, kişisel konforunuzu sağlamak adına. Örneğin, bir belgesel izlerken aynı anda not alabilir, biriyle mesajlaşırken Youtube’da klip izleyebilir, bir yandan haritayı açık tutarken bir yandan adresin yazılı olduğu web sayfasına bakabilirsiniz. Gerçekten başarılı.

Pil konusunda da önemli bir not düşmek istiyorum. 3100 mAh pil sizi yanıltmasın. Pili standart akıllı telefonlardan daha uzun süre dayanmıyor, aynı. Çünkü ekranın mevcut büyüklüğü ve işlemci ile ram kapasitesi arttığı için 3100 mAh pil bunları anca karşılıyor. Gönül isterdi ki şarjımız iki üç gün gitsin…

Kendi adıma telefonu kullanma alışkanlıklarımda en büyük payı E-Mail kaplıyor. Ardından sosyal ağlar ve Word/Excel dosyalarına göz atmakla geçiriyorum. Word ve Excel’de büyük ekranın payı çok büyük.

Sonuç olarak; not almayı güzel bir yan özellik olarak görüyorsanız ve büyük ekran sizi cezbediyorsa ve küçük telefonlara veda edebilirim diyorsanız, durmayın, telefon size göre. Ancak birincil amacınız not almak ise, bir teknoloji mağazasında en az yarım saat denemenizi öneririm.

The post Samsung Galaxy Note 2 İncelemesi appeared first on Doğancan Ülker.

Diyet dört evreden oluşuyor. Birinci aşama 2 ila 7 gün arasında değişen Atak Evresi, ikinci aşama Seyir Evresi, üçüncü aşama Güçlendirme Evresi, dördüncü aşama ise Koruma Evresi. Bu evrelerin süresi kişinin kilosu, boyu, yaşı, daha önce diyet yapıp yapmadığı, ailesinde şişman bireylerin olup olmayışı ve bileğinin kalınlığı gibi özelliklere göre belirleniyor. Dukan resmi sitesindeki basit bir form aracılığıyla diyet programınızı ücretsiz çıkarmanız mümkün.

Dukan diyeti tamamen protein ağırlıklı bir diyet. Vücuda yağ ve karbonhidrat alımını sıfıra indiriyorsunuz ve kendinizi proteinlere veriyorsunuz. En güzel yanı ise “bir kibrit kutusu” gibi komik ibarelerden oluşan bir günlük programınızın olmaması! İzinli olan besinlerden dilediğiniz saatte ve dilediğiniz kadar yiyebiliyorsunuz.

İzin Verilen Besinler

• Yağsız olmak kaydıyla kırmızı et.
• Derisi olmamak kaydıyla tavuk eti.
• Balık (Bazı balıklar fazla yağlıdır, ancak her türlü balık serbest)
• Yumurta. (Sarısı günde iki taneyi geçmemeli, beyazında sınır yok.)
• Süt ürünleri. (Yağsız peynir, yağsız süt, yağsız yoğurt)
• Günde minimum bir buçuk litre su tüketimi (su, şekersiz çay, kahve)
• Sade soda.
• Sebzeler (Sebzeler atak evresinde yasak, ancak atak evresi zaten bir kaç gün sürüyor. Patates vb. gibi toprak altında yetişen sebzeler yasak).
• Yulaf Kepeği. (Bunu konuşacağız.)

Öncelikle liste çok kısıtlı gibi görünse de, öyle değil. Yapılabilecek şeylerin neredeyse sınırı yok. Dukan yemek tarifleri üzerine bir sürü blog var. Benim en çok yararlandıklarım şunlar oldu:

• www.dukandiyetitariflerim.com
• www.dukanella.com
• dukaniche.wordpress.com

Atak evresinde vücuttan bol bol su ve toksin atıldığı için tartıda alınan sonuçlar gerçekten mutlu ediyor. Hem bünye olarak hem psikolojik olarak Seyir evresine hazır bir hale geliyorsunuz. Diyetin tek sıkıntılı tarafı Yulaf Kepeği. Tadı gerçekten kötü, evet. Yemeklerde kullanarak tadının önüne geçmek biraz mümkün. Ama yoğurtla çiğ olarak kesinlikle tüketmeyin derim, kusarsınız. Ben 15 – 20 gün boyunca düzenli olarak yulaf kepeği tükettim ve sonrasında düzeni bıraktım. Ona rağmen kilo verişimde bir aksama olmadı.

Dukan diyetine başladığımda 96.2 kilo olan ben, diyeti bıraktığım gün 85 kiloydum. Tam 11.2 kiloyu 1,5 ayda verdim. Ve sevgili Dukancığımın belki hiç hoşuna gitmeyecek ama diyeti bıraktım… Hem stresli iş yaşamı hem de bir o kadar stresli okul yaşamı evde yemek yapmama vakit bırakmıyordu. Tabi biraz da sıkılmışlık da var… Şuanda mümkün mertebe dikkat ederek (bu yalanıma kendim bile inanamadım şuan ama, neyse) kilomu korumaya çalışıyor, biraz daha kendimi yeterli hissedince diyete kaldığım yerden devam etmeyi düşünüyorum. Yalnız, Dukan bunu kesinlikle önermiyor, o yüzden başlayın ve bitirin, bu safhada beni örnek almayın.

Diyet boyunca verdiği motivasyon ve danışmanlıklarından ötürü sevgili arkadaşım Meltem’e ve kendi yemediği halde sırf benim için bana Dukan yemekleri hazırlayan ev arkadaşım Celal’e sonsuz teşekkür ederim. Bilimum zıpırlıkla bana köstek olanların da boyu posu devrilsin eheheh. Son olarak bir before & after fotoğrafı koyalım : )

The post Dukan Diyeti ile Nasıl Kilo Verdim? appeared first on Doğancan Ülker.

Öncelikle e-ticaretin insanlarda uyandırdığı algıyı doğrulamak gerek. Reklam dünyası bize “e” harfinin hayatı kolaylaştırdığını öyle bir dayattı ki başında “e” (e-bankacılık, e-devlet, e-fatura vs.) olan her şeyi çok kolay zannediyoruz. Kazın ayağı ne yazık ki öyle değil. Ticaret kelimesi başına “e” harfi koyunca kolaylaşmıyor, aksine çok daha zor bir hale geliyor.

Konsepti Belirlemek, Yatırım, İş Planı

Herkesin “megalo idea”sı işi kurmak, bir yatırımcıya sunmak, birkaç milyon dolara siteyi satıp Havai’ye yerleşmek. Daha işe başlamadan, gece yatmadan önce bunları düşünüyorsanız, o iş muhtemelen olmayacaktır.

Daha ölçülebilir hedeflerle yola çıkan insanlar için detaylara inelim. Bir konsept belirlediniz, pazar araştırmalarınızı yaptınız, kafanızda her şey hazır. Eğer özsermaye kullanabilecek bir birikimde iseniz, bunları kağıda dökmek zorunda değilsiniz. Eğer bu iş için sermaye arayacaksanız, şimdi oturup bunları kağıda dökmeniz, bir “iş planı” oluşturmanız gerekiyor ve araştırmanın ilk ayağı Google’a “İş planı nasıl yazılır?” yazmakla başlıyor. Sonuç = Hüsran.

İş planı yazmak ile ilgili Türkçe olarak nitelikli çok fazla kaynak yok. Üniversitelerde eğitimi verilen bir konu da değil (Özyeğin Üniversitesi Girişimcilik Bölümü vb. gibi spesifik eğitim kurumları hariç). İngilizce’niz iyi değil ise, bu iş biraz zor. Ben projesine yatırım almış biri olarak hala bir iş planının tam olarak nasıl olması gerektiğini doğru anlatamayabilirim. Ne kadar kapsamlı ve detaylı yazarsanız yazın, içinizde daima “eksik bir şeyler var” hissi uyanıyor. Bununla ilgili E-Tohum’da ve bloglarda güzel içerikler olsa da hiçbiri güzel bir örnek sunmuyor. Var olan içeriklerin kapsamı “İş planı çok önemlidir”i vurgulamaktan öteye geçemiyor.

İş planını yazdıktan sonra doğru yatırımcıları bulmak ve onlardan birine bu “hayali satmak” gerekiyor. Hayal satmak diyorum, çünkü bu gerçekten hayal satmak. Eğer hayalinize onu inandırıp satabilirseniz, gerçek girişimcilik budur. Hayal ile halüsinasyon arasındaki farkı iyi görmek gerek.

Bir yatırımcıyı hayalinizi satmaya ikna etmek kadar, o satışın şeklini belirlemek de çok önemli. O sizden neler bekliyor? Siz ondan sermaye dışında neler bekliyorsunuz? Bireysel olarak birbirinizle anlaşabilecek profesyonellikte misiniz? Olası ayrılık senaryoları nasıl olabilir? Olması en düşük ihtimalleri bile hesaplayıp her şeyi yazılı hale dökmek gerekiyor.

Diyelim ki artık anlaştık ve işin başlaması için düğmeye basmaya karar verdiniz. İşte evre evre doğum sancımız başlıyor. Bakalım “e”nin zorluklarına:

Altyapı Kararı

İyi bir e-ticaret sitesi olmak için öncelikle iyi bir yazılıma sahip olmak gerekiyor. Bu yazılım sitenin kurgusunu son kullanıcıya tam olarak yansıtmak zorunda olduğu gibi, arkaplanda iyi bir e-mailing sistemi sunmak, güzel bir raporlama sistemi sunmak ve üçüncü parti API’ler ile uyumlu kılınabilir halde olmak zorunda.

Eğer kendi yazılımınızı yazmak isterseniz bu zor ve teferruatlı bir süreç. Ya bir yazılım firmasıyla anlaşıp dış kaynak kullanımı (outsourcing) yapacaksınız ya da kendi bünyenizde bir yazılım ekibi kuracaksınız. İyi bir yazılımın ortaya çıkması için gerekli olan geliştirme, dökümantasyon, test vb. gibi evreler gerçekten uzun süren evreler. Doğru ekibi kurmak veya doğru yazılım firmasını seçmek en kritik konulardan biri. Bu yöntem maalesef uzun. 3 ay diye planladığınız süreçler, çeşitli problemler yüzünden 6 ayı hatta 1 yılı bile bulabilir. Bunun çok fazla sebebi var. Nitelikli eleman/firma sıkıntısı, yazılım gereksinimlerinin tam olarak tespit edilememesi, proje yöneticisinin tecrübe durumu bunun en büyük sebeplerinden birkaçı.

Kendi yazılımınızı yap(tır)mak meşakketli geldiyse (bana öyle geldi eheheh) diğer seçenek paket yazılımlar kullanmak. Bu da Türkiye’de cılkı çıkmış konulardan biri. Çok dandik yazılımları çok büyük fiyatlara kakalamaya çalışan paket program firmaları olduğu gibi çok ucuza yine çok dandik yazılımlar satan firmalar da mevcut. Hepsinin ortak yanı: dandiklik. Dandiklikten kastım, her şeyin fazla “paketleştirilmiş” olması ve sizin özel ihtiyaçlarınıza göre bir özelleştirmeye gidilemiyor olması. Ancak yeni başlayan ve hızlı bir şekilde yayına geçmek isteyen firmalar için başlangıç için paket yazılımları tercih etmek en avantajlısı diye düşünüyorum. İdeasoft, Platinmarket, Kobimaster vb. gibi firmalar bu işi yapan büyük firmalardan.

Tasarım

Site tasarımı en önemli şeylerden biri. Müşterinizin sadece görme duyusuna hitap ettiğinizi düşünecek olursak (duyma duyusuna da hitap edebilirsiniz, ama pek tercih edilmiyor tabi) etkileyici bir tasarıma ihtiyacınız var.

Tasarım konusu oldukça sıkıntılı bir konu. Bir tasarımcı bulup hayalinizdeki tasarımı ona doğru anlatabilmeniz gerekiyor. Genellikle bu evre çok sıkıntılı oluyor. İstenilen şeyler standartların dışında ve uçuk olabildiği gibi bazen de tasarımcının sabit fikirli olması sizi zorlayabiliyor. İdeal tasarımı yaptırabilmek güç bir durum.

Tedarik Ağı

Eğer üretici firma değilseniz sitenizde hedeflediğiniz ürünleri temin etmeniz gerekli. İyi ve hedeflediğiniz ürün grubuna hakim bir satın alma uzmanını işe almak en doğru hareketlerden biri. Eğer yatırabildiğiniz sermaye yeterli değilse ürünleri peşin almak hayli zorlayacaktır. XML teknolojisi kullanan firmalardan sıfır sermaye ile satış yapmak mümkün olsa da bunun çeşitli sıkıntıları var; müşteriye kargo gönderimini geç yapıyor oluşunuz, ürünün önce size kargolanması sonra da sizin müşteriye kargolamanızdan doğan kargo maliyeti, peşin alım yapmadığınız için kar marjının düşük oluşu vs. gibi. Bu kadar yoğun rekabette, para konuşuyor…

Reklam ve Pazarlama

İşin en önemli kısmı burası. Dünyanın en kaliteli ürünlerini en uygun fiyatla da satıyor olsanız, marka bilinirliğiniz ve reklamınız olmadan başarı yakalamanız imkansız. Müşterileriniz Markafoni, Hepsiburada vb. firmalara bilgilerini güvenerek teslim ediyorsa, sizin de bu güveni verebilecek bir imaja ihtiyacınız var demektir. Bu da eşittir reklam, eşittir para.

Hedef kitlenize ulaşmanın yolları, hedef kitlenizin özelliklerine göre değişiyor. Kimi hedefliyorsunuz? Hedeflediğiniz insanlar gerek sanal gerek reel hayatta nerelerde zaman harcıyorlar? Ne harcıyorlar? Aylık gelirleri ne kadar? Örneğin (tamamen atıyorum) baskılı t-shirt satıyorsanız Facebook reklamı daha mantıklıyken, havalı bir kartvizitlik satıyorsanız Linkedin’e reklam vermek daha mantıklı olabilir. Hedef kitlenizi iyi tanımaya çalışın. Gerekirse bu konuda danışmanlık alın.

Arama motoru reklamcılığı da elektronik ticaret de geri dönüşü en sağlıklı yöntemlerden biri. Uygun anahtar kelimeleri tespit edip, o kelimelerle reklam çıkmak güzel dönüşler getirebilir. Ancak burada bütçelemeyi iyi yapmak lazım. Reklama aylık 2.000 lira harcayıp ayda 2.100 lira kar edecekseniz (belki başlangıç için iyi bir strateji ama böyle devam etmemeli) pek bir anlamı yok. Bu konuda da ajanslardan danışmanlık almak gerekebilir, ancak ajans seçimi çok önemli. Üzgünüm ama bu sektördeki ajansların çok büyük bir kısmı hayli amatör ve hatta dolandırıcı. Saçma sapan sertifikalarla sizi kandırmalarına izin vermeyin. Referans isteyin ve hatta bu referanslarla doğrudan iletişime geçip memnuniyetlerini sorun.

Offline reklamlar da bazen hayat kurtarabilir. Bir mekan ile yaptığınız işbirliği, gazete/TV reklamları hala enteresan bir şekilde iyi dönüşler sağlıyorlar.

Müşteri Memnuniyeti

Bu belki de en kritik konulardan biri. Bir müşteriyi elde tutmak, yenisini kazanmaktan çok daha ucuz ve karlı. Müşteriyi her zaman mutlu etmek gerekiyor. Mutsuz olan bir müşterinin mutsuzluğunu küçük bazı jestlerle gidermek mümkün. İyi bir şikayet yönetimine ve çağrı merkezine yatırım yapın. Sitenizde bir sabit hat veya 850li veya 444lü bir numaranız olsun. E-postalara anında cevap veren bir yetkiliniz olsun. Bu gerçekten çok önemli. Gerekirse zarar ederek bile müşterinin mutsuzluğunu giderin, uzun vadede dönüşü çok güzel olacaktır.

Sonuç Olarak

E-Ticaret günden güne büyüyor ve Türkiye bunun için biçilmiş kaftan olmakla birlikte hala ve hala gerçek potansiyeline ulaşabilmiş değil. Hala yeni firmaların çok yüksek şansı var, denenebilecek yüzlerce farklı dikey alan var. Kaliteli ve iyi kurgulanmış bir iş fikri ve çok da büyük sayılamayacak yatırımlar ile büyük başarılara ulaşmak mümkün. Yazıda verdiğim bilgiler sektöre azıcık ilgi duyan herkesin bildiği bilgiler, ama umarım yeni hazırlananlar için faydalı olur. Siz de yorum yaparak katkıda bulunabilirsiniz.

The post Bir E-Ticaret Sitesi Kurarken Yaşanan A’dan Z’ye Tüm Zorluklar appeared first on Doğancan Ülker.

Ürün, hızlı bir şekilde kargoya verildi. Site gerçekten adının hakkını verdi. Ben de bir an önce ürününe kavuşmak isteyen biri olarak ve insanların işini kolaylaştırmak amacıyla Yurtiçi Kargo’nun ilgili şubesini aradım (en az on defa, çünkü çalan telefona cevap vermek gibi bir huyları yok) ve ürünü getirmeden önce beni ararlar ise ona göre evde olabileceğimi; bir daha getirmek zorunda kalmamaları ve benim de beklememem için bana ortalama bir saat vermelerini söyledim. Temsilci bana “gün boyu evde olmalısınız” dedi. Şimdi ya bu temsilci sığır, ya da onu etkileyen beyaz yakalılar sığır; onun kararını Yurtiçi Kargo kendi içerisinde versin.

Ve tabi beklendiği gibi oldu, geldiler, bizi bulamadılar, döndüler.

Ertesi gün ben evde yokken, evde arkadaşım varken gelmişler. Ürünü beş katlı ve asansörsüz apartmanımızın girişine kadar bırakıp “gerisi sizin” demişler.

Bu nokta benim cinlerimin tepeme çıktığı an oldu. Ben internetten alışveriş yapacağım (güya kolay olacak diye) ve gün boyu evde kargo bekleyip bir de ürünü kendim çıkaracağım! Böyle bir rezalet olamaz.

An itibari ile Yurtiçi Kargo’ya hem bireysel bir tüketici olarak; hem de bir firmanın ilgili alanda bir yetkilisi olarak savaş açmış durumdayım ve sektörde bu adamlara ket vurmak için elimden ne geliyorsa gönüllü olarak yapacağım. 15 yıldır e-ticaret olan ülkemizde, 15 yıldır bir gram ilerleme kaydedemediler, devlet kurumları bile daha hızlı gelişiyor. Ha alternatifi var mı? Yok, onlar da rezalet. Belki UPS biraz kurtarıyor, o kadar.

The post Yurtiçi Kargo ve Yaşadığımız Kargo Rezaleti appeared first on Doğancan Ülker.

Şuana kadar İş Bankası’nın öğrencilere yaptığı kıyak sayesinde herhangi bir hesap işletim ücreti veya havale ücreti ödemiyorum. Ancak EFT’lerde 3er lira kesiyorlar eheheh.

Derken Enpara reklamlarını görmeye başladım. Normalde Şafak Sezer’in reklamında oynadığı bir hizmeti kullanmam mümkün bile değil. Aksine markayla dalga filan geçerim. Nevzat Aydın’ı da reklamlara dahil etmeleri; yanlışın doğruyu götürmesi gibi bir etki uyandırdı bende.

Enpara ile ilgili yorumlarıma gelecek olursak, adamlar güzel yapmış. Hesap işletim ücreti, havale-eft ücreti vs. filan hiçbir şey yok. Şube yok o yok bu yok. Tamamen internet bankacılığı. Başvuru adımları vs. her şey çok basit. Ertesi gün, güzel bir hatun elinde banka kartı ve promosyon kutusuyla geldi; tablet bilgisayar ile kimliğimin fotokopisini geçti, sözleşmeyi imzalattı gitti. Gelmeden önce telefonla randevu da aldı. Bunlar baya güzel hareketler. Promosyon ürünlerine bayıldım! Güzel bir kalem ve eğlenceli bir not defteri hediye ediyorlar ve iki ürünün de herhangi bir yerinde logo bile yok, ki esas takdir ettiğim de bu.

Para yatırma işlemi şuanda havale/eft ile gerçekleşebiliyor. Enpara kartı ile para çekme işlemini Finansbank ATM’lerinden ücretsiz, diğer atmlerden ise komisyonlu olarak yapabiliyorsunuz. İnternet şubesi konusunda sadelikte aşmışlar. Her şey çok basit, net ve anlaşılır. Garanti Bankası’nı zorlayacak nitelikte bir internet bankacılığı deneyimi oldu benim için. Eksik olan tek şey, mobil bankacılık şuan. Umarım onu da hızlı bir şekilde halledebilirler.

Vadeli hesaplara da 32 günlük vadeye yıllık %10 brüt faiz veriyor. Tabi bu pek bana göre değil. Şimdi 1.000 lira yatırsam; 32 gün sonra 1007 lira gibi bir net paraya ulaşacağım; ki değmez : )

Şubesiz ve masrafsız; tamamen online bankacılık, takdir edilesi bir fikir ve Finansbank bunu hakkıyla başaracak gibi duruyor.

The post Masrafsız Bankacılık: Enpara appeared first on Doğancan Ülker.

WordPress’in blog yazmaktan öte artık bir framework haline gelmiş olması, her gün açılan yeni web sitelerinin çok büyük çoğunluğunun WordPress altyapısı kullanıyor olması, WordPress’i yazılım geliştiriciler için daha da popüler yapıyor. Bugün WordPress için binlerce çeşitli fonksiyonlar üstlenen eklenti bulmak mümkün. Bugün ise yaşadığım acı bir tecrübeden sonra fark ettiğim yedekleme için kusursuz bir eklentiden bahsedeceğim: BackWPUP

Yedek almak ve bunu düzenli yapmak büyük bir dert. Aslında biz Türkler olarak genetik kodlarımıza da pek uymuyor. BackWPUP ile bu sorunu aşmak mümkün.

Bu eklenti özetle şunları yapıyor:

• Blogunuzun FTP yedeğini alıyor.
• Yazılarınızı XML olarak dışarı aktarıyor.
• Veritabanını SQL olarak dışarı aktarıyor.
• Tüm bu dosyaları zipliyor.
• Hedef gösterdiğiniz bir e-posta adresinize, bir FTP hesabına, Dropbox hesabınıza, Google Storage hesabınıza, Sky Drive hesabınıza (bunlardan birine veya tümüne) bu zipli dosyayı bırakıyor.
• Ardından (dilerseniz) veritabanınızı optimize ediyor.

Ve tüm bu işlemleri, siz takvimleyebiliyorsunuz. Yani dilerseniz saat başı, dilerseniz günlük, dilerseniz aylık bir şekilde otomatik olarak yedeklemeniz yapılıyor ve siz artık bunu dert etmiyorsunuz.

Eklenti, Dropbox vb. uygulamalarınızın şifrelerini sizden istemiyor, bunu API’ler ile yapıyor. Yani sizin, uygulamaya yetki vermeniz yeterli. Bu çok güzel düşünülmüş.

WordPress kullanan herkese yapılacak ilk iş olarak bu eklentiyi kurmalarını tavsiye ediyorum. Geçenlerde yedekleme ile ilgili bir dökümantasyonda gördüğüm (aslı İngilizceydi) bir ifadeye paylaşacak olursam; “Unutma! Her ninjanın bir yedek planı vardır, mutlaka senin de olsun!”

Eklenti ile ilgili sorun yaşayanlar olursa (benim yaşadığım tek sorun, yedeklerin boyutu büyük olduğu için e-posta ile atamaması. Sadece Dropbox hesabıma yedekletiyorum.) geliştircisi şurada soruları yanıtlıyor.

Sitenizi en güvenli yedeklemenin üç yolu (bence üçünü de uygulayın):

1. Backwpup eklentisi kurmak
2. Belirli aralıklarla Cpanel yedekleme aracından full yedek alıp bilgisayarınıza kaydetmek
3. Tüm dosyaları FTP’den bilgisayarınıza indirip daha sonra Veritabanı’nı dışarıyı aktarmak.

The post BackWPUP ile Blogunuzu Yedekleyin appeared first on Doğancan Ülker.

http://gokhankalan.blogspot.com/ Türk sineması üzerine yazıları olan bir vatandaş. Özellikle Türk Sineması’nda Kürt Sorunu gibi güzel tespitler içeren yazıları var.

http://kadikoygurme.blogspot.com/ Kadıköy ve civarında yaşayanlar için eşsiz bir kaynak. Osman Y. Demirsoy adlı vatandaşın hazırladığı bu blogla Kadıköy’de fiyat/performans ilişkisinde yardırmış mekanları keşfetmeniz mümkün. Sitenin adı sizi yanıltmasın. Zaten bununla ilgili anasayfada minik bir tanıtım yazısı var:

Bakmayın “gurme” dediğimize; niyetimiz bol keseden ahkam kesmek değil, biraz güvendiğimiz damak kabiliyetimizle Kadıköy’de yemek yenebilecek ucuz ve güzel yerleri keşfetmek. Bazılarında zaten yıllardır yiyoruz, bazılarına ise daha yeni misafir olacağız.

İnternette yemek ve lokantalar üzerine bol bol site ve blog bulabilirsiniz, ama hemen hepsinde şu gazetelerde yazıp da “özenilen” gurme taklitleri ve Kadıköy’le ilgili de hep aynı elit yerlerin benzer tanıtımları var. Biz öyle yapmayacağız, zaten öyle yerlere gidecek paramız da yok. Ha, paramız oldu mu da güzel meyhanelerde demlenmekten ve mezelenmekten de anlarız biraz; belki denk gelirse onu da yazarız.

Ama esas niyetimiz, Kadıköy’de bolca bulunan, bazıları yıllardır var olan, bazılarıysa yeni yeni açılmış olan yemek yenebilecek mekanları ziyaret etmek, yerine göre bir sofrada ya da ayaküstü yemek, görme ve tatma duyularımızla aldıklarımızı da kalemimiz döndüğünce anlatmak. Sadece tabaktakine değil, tabağı getiren arkadaşa da, mekanda olanlara da, mekanın kendisine de fikrimiz yettiğince bir sosyolojik bakış atmak da amaçlarımız arasında.

Cebimizde çok para yok ve biliyoruz, pek çoğunuzun cebinin hali de bizimkiyle aynı. Ama Kadıköy’de cebi deliklerin de karnını doyurabileceği, hem de öyle ucuz diye kötü yemeğe tahammül etmek zorunda kalmadan, sahiden yemek yiyebileceği yerler var.

Öyleyse, başlasın sofralardaki seyahatimiz.

Kadıköy Gurme

http://www.coolinfographics.com/ Kısa ve akılda kalıcı bilgi vermenin günümüzdeki kolay ve popüler yollarından biri olan İnfografik‘leri derleyen bir blog. Dijital dünya ağırlıklı olsa da bir çok değişik konuda verilere sahip infografiklere ulaşmak mümkün. Araştırmacılar için de iyi bir bilgi kaynağı.

http://mezeraki.tumblr.com/ Rakı kültürü olanlar için (aslında bende pek yok, ağzımla içemiyorum onu ehehe) güzel. Rakı/meze kültürü üzerine fotoğraf ağırlıklı bir blog.

http://whiskyparty.net/ Madem rakı dedik, o zaman alkollü içecek kültürü üzerine bir bloga daha bakalım. Sırada (ağzımla içebildiğim nadir içeceklerden) viski üzerine iyi bir blog var. Basit bir İngilizce’yle metinleri anlamak mümkün. Blog yazarına sorular sormanız da mümkün.

http://mekaniksaat.blogspot.com/ “Elektronik saatler çıktı ama mekanik saatin yerini almadı. Mekanik saat her zaman için daha pahalıdır, elde etmesi daha zordur. Ona ulaşmak daha görgü, daha kültür ister, başka türlü bir insan ister.” şeklinde bir açıklamayla okuyucularına mekanik saatler üzerine yazılar yazan ve derin bir tutku uyandıran yine niş bloglardan biri. Zevk veriyor.

http://muhtesip.com Bu yukarıdaki iki vatandaşın kurduğu Muhtesip.com tamamen Türkiye’deki köşe yazarlarının hatalarını ifşa etmeye yönelik kurulmuş bir blog. Girdiğinizde göreceğiniz tablo o kadar korkunç ki, bu ülkenin aydınları bunlar mı, binlerce euro maaşları hakikaten bu adamlar mı alıyorlar diye kendinize jilet filan atabilirsiniz, etmeyin.

http://bestposters.tumblr.com/ Bu blogda da güzel film afişlerinin altında yorumlarını paylaşan bir vatandaşımız mevcut. Takip edilesi bir blog.

Bu yazıda 8 adet güzel blogdan bahsettim. Umarım beğenirsiniz. Bu yazının ikinci bir versiyonunu hazırlıyorum. Kıyıda köşede kalmış, çok güzel bloglar var.

The post Takip Ettiğim Niş Bloglar appeared first on Doğancan Ülker.