Hapisten Vekilliğe

Sabahat Tuncel, PKK üyesi olmaktan ötürü cezaevinde bulunan, PKK ‘lı bir teröristti.

Bu seçimlerde DTP ‘nin desteğini alarak, İstanbul 3. sıradan milletvekili adayı oldu. 90244 oy olarak seçimi kazandı. “Dokunulmazlık” zırhına sahip olduğu için, sanki hiç suç işlememiş gibi, sanki sütten çıkmış ak kaşık gibi tahliye oldu, özgürlüğüne kavuştu. Poposu, cezaevinin sünger yatakları yerine meclisin ceylan derisi koltuklarına temas edecek artık.

Dokunulmazlık, Türkiye ‘deki en aptalca şeydir. Dokunulmazlık bir insanlık ayıbıdır, benim hakkımın yenmesidir, gasptır, suçtur. Benim değerlerime göre, bir toplumda diğer insanlardan farklı imtiyazlara sahip olmak insanlık dışı bir durumdur, canicedir. Tabi sizin değerlerinizi bilemem. Ama ben sertim bu konuda.

DTP grubunun, desteklediği adayları tanıttığ binumutistanbul.com diye bir sitesi var. İncelemenizi öneririm. Buradaki isimler şimdi mecliste. En başta da Ufuk Uras ‘ın resmi var. “Seçim Analizi” başlıklı yazıma Uras ‘ı savunan, benim onun hakkında birşey bilmeden (burda kendisi birşey bilmeden konuşmuş oluyor aslında) konuştuğumu söyleyen bir yorum gelmişti. Ufuk Uras hakkında çok fazla şey biliyorum ve düşüncelerim aynıdır. Bu adam ben sosyalistim diyorsa, anarşistlerle birlikte seçime girmesi ne kadar doğrudur? Mutlak devletçiliğe dayanan bir sistemin savunucususunuz fakat elin takım elbiseli teröristleriyle seçime gidiyorsunuz !

RSS ile düzenli takip ettiğim, siyasi konular üzerine yazılar yazan bir blog (adını verip polemiğe girmek istemem) DTP ‘lilerin meclise girmesinin doğru olduğunu söylüyor, o insanların gerçekten ezilmiş Kürt halkının haklarını savunacağına inanan yazılar yazıyordu. Üslubundan ise sanki Kürt olduğunu zannedersiniz, o derece. Halbuki bu adamlar Kürt milliyetçiliği üzerinden rant elde eden adamlardır. Tıpkı din üzerinden rant elde eden adamlar gibi.

Neyse biz dönelim Sabahat Tuncel ‘e. Kendisi içerideyken dışarıda onun propagandasını yapanların, İstanbul ‘daki evlerin kapılarına bıraktıkları broşür:

-vedat aydın, musa anter, mehmet sincar, serdar tanış, ebubekir deniz, ugur kaymaz ve tüm faili mechul cinayetlerin, yargısız infazların aydınlatılması için

-her türlü ayrımcılığa son vererek kürtlerini alevilerin ve sistemden dışlanmış bulunan tüm kimliklerin ve inançları sorunlarını çözmek için

-kadına yönelik her türlü ayrımcılığa ve şiddete dur demek için

-kadınları siyasette özne değil, vitrin olarak gören cinsiyetçi politikaları değiştirmek için

-kadınları ucuz iş emek gücü haline getirerek daha çok sömüren sosyal politikalara dur demek için

-gençliğin sesini ve enerjisini yaşamın tüm alanlarında etkin kılmak için

-genel siyasi af için

-emeğin hakkını savunmak için

-eşitlik ve adalet için

-anadilde eğitim hakkı için

-demokratik ve özgürlükçü bir anayasa için

-temsilde adalet için

-gelir dağılımında adaleti sağlamak ve yoksulluğu önlemek için

-kürt sorununun çözülmemesi nedeniyle başlayıp devam eden çatışma ve savaşın yerine diyalog ve barış dilini konuşmak için

-ekolojik toplum için

-yıkılan, yakılan köylerimize geri dönüş için

-koruculuk sisteminin lağvedilmesi için

-türk, kürt, ermeni,yaşadığımız topraklardaki tüm halkların sesi olabilmek için.

Ne kadar güzel vaadler değil mi bunlar? Acaba partilerinin genel başkanı Ahmet Türk ‘ün de yegane ülkesi bunlar mıdır? Yoksa bağımsız kürdistan (imla hatası değil, bilerek küçük k) mıdır? Ya Leyla Zana? Oooof of.

Şimdi sorarım size -ben bir siyasi parti üyesi değilim- bu Kürt sorunu hakkında da, ortamı germekten başka, en ufak bir fikri olmayan bu kadın memleketimizin sorunları olan ÖSS, işsizlik, toplumdaki kutuplaşmalar, küresel ısınma, su, yoğun şehirleşme, tarımın yaygınlaştırılamaması gibi sorunları çözebileceğine inanıyor musunuz? Bu konularda en ufak bir projeleri olduklarına inanıyor musunuz? Hayır. Elbette hayır. Ama sorun bağımsız kürdistanı, eyalet sistemini, sayfalarca proje çıkarırlar önünüze.