Hayat Koşuşturması 25-12-2008
Bir şey yazmayalı tam 4 ay oldu. Hazirandan önce açmayı düşünmüyordum burayı ama canım istedi sanki. Açtık gitti. Belki yine kapatırım.
Ders çalışıyorum. İyi ders çalışıyorum hem de. Hiçbir şeye aldırmıyorum. Parasızlığıma aldırmıyorum. Gönül işlerine aldırmıyorum. Arkadaşlarıma aldırmıyorum. Arkadaşım sandıklarıma aldırmıyorum. En yakınımdakilere aldırmıyorum. En uzağımdakilere aldırmıyorum. Sadece çalışıyorum. Dokunsalar ağlayacak gibi olurdum eskiden. Artık dokunsalar da aldırmıyorum.
Yılbaşı da geldi. Bir yıl daha gitti. Küçükken ne çok hayal kurardım ah bir 18 olsam diye… Aha oldum işte.
Takip ettiğim blogları şöyle bir tekrar geziyorum. Yorum yazamıyorum pek. Yorum yazmayı unutmuşum…
Buraya kinimi nefretimi kusmak istiyorum aslında ama. Olmuyor.
Koşuşturma başlığı da yapıştı kaldı kendimden bahsettiğim yazıların üstüne. Bir yere koşturduğum yok aslında. Her şey gayet monoton.
yaş onsekiz,
ve aldırmıyorsun.
ben bu noktaya gelene kadar 28 yaşımı yedim.
umarım
kandırmıyorsun
uğrarım,
mübarek adamsın.
korhan
27 Ara 08 at 01:09
En iyisini yapıyorsun. 5 – 6 yıl sonra bu çabalarının karşılığını görünce diyeceksin ki “iyi ki çok çalışmışım. bilmeden o kadar gayret etmişim. bilseydim çok daha fazla gayret ederdim.”
Evet herkes ektiğini biçer. Tebrik ederim.
E. Ali
29 Ara 08 at 06:44