Doğancan Ülker

İzmit Lisesi olarak her sınıftan seçilmiş 1er veya 2şer kişi ile İngilizce öğretmenlerimiz Yasemin Gündoğdu ve Nesrin Demir ‘in eşliğinde Kocaeli Huzurevi ‘ne ziyarette bulunduk.

Kocaeli Huzurevi beklentilerimin çok ama çok üstünde bir yerdi. Adeta büyülendim. Huzurevinde hemşireler, hizmet görevlileri, fizyoterapistler, beslenme uzmanları vs her türlü hizmet görevlisi mevcut.

Yaşlılar 350 TL gibi bir miktar ile buradaki bütün olanaklardan sınırsız yararlanıyorlar. Başvuruyolar, haklarında bir soruşturma, araştırma yapılıyor, resmi olarak onaylandıktan sonra huzuevine kabul ediliyorlar. Bir ve iki kişilik odalar mevcut. Özellikle bir kişilik odalar çok güzel. Kendi evleriymiş gibi hissediyorlar.

Kocaeli Huzurevi, şehir gürültüsünden uzak, İzmit ‘i tam tepeden gören Tüysüzler ‘de eşsiz bir deniz manzarası karşısına konumlandırılmış. Adeta bir köy gibi. Alan içerisinde bakkal, berber, çay ocağı ve terzi bile mevcut. Müthiş bir bahçeleri var. Çok ama çok büyük. Yazları teyzeler yemeklerini bahçede yerlermiş. Sohbetin esprinin bini bir paraymış. Amcalar bahçedeki masalarda çaylarını içip okey, batak oynayıp sohbet edebiliyorlar. İsteyen müdürden izin kağıdı alıp çarşıda gezebiliyor. Veya yazın uzun müddetli izinler alıp tatil yapabiliyorlar.

İnsanı hayatın ne kadar garip olduğuna yönelten sohbetler de olmuyor değil. Teyzenin bir tanesiyle konuştuğumda, ki kendisini 50- 55 yaşında sandığımda 80 diyerek beni hayret ettirmiştir, çok etkilenmiştim. Şuan hayatta hiç bir akrabası kalmamış. En son 26 sene önce eşi ölmüş. 3 sene öncesine kadar kendi evinde yalnız yaşamış. Sonra “zaman kötü” diyerek çıkmış gelmiş huzurevine.

Bir tane teyze ise zamanında ses sanatçılığı yapmış. Öyle TSM eserleri okudu ki kulaklarımızın pası silindi…

İzmit Lisesi öğrencileri olarak bir çiçek bıraktık, ve tek tek ellerini öptük kendilerinin. ÖSS ‘yi atlattıktan sonra en azından ayda bir ziyaret yapmayı planlıyorum.