Üniversitelerde edebiyat bölümü öğrencilerinin birer şahsi defterleri olur(muş). Bu deftere beğendikleri sözleri, en sevdikleri şiirleri vs yazarlarmış. Aslında her insanın böyle bir defteri olmalıdır. Kendini, kendine karşı ifade etmek için. Kendini tanımak için.
Aslında topluma mal olmuş, kendini tanı(t)mış insanların böyle defterleri daima vardır. Atatürk, Da Vinci, Napolyon, Puşkin.
Puşkin ‘in Gizli Günce ‘sinin içeriği hakkında bir yazı okuduğumda (kitabın kendisini bulup okuyamadım) çok şaşırmıştım. Romanlarında bambaşka olan bir adamın içini döktüğü defterinde bambaşka biri olması, en iğrenç, sapıkça duygularını normal bir şeymiş gibi anlatması çok şaşırtmıştı beni.
Eğer yaşıyorsak ve her müzikten tad almamışsak, hala birkaç şiir ezberimizde değilse, hiç Özdemir Asaf, Attila İlhan, Behçet Necatigil şiiri yoksa ezberimizde, bir kitabı okuyup bitirmenin tadını almadıysak biryerlerde büyük yanlışlar yapmışız demektir
