Doğancan Ülker

Kazım Koyuncu, Karadeniz müziğinin sağlam temsilcisi, bu toprakların kaliteli solcusu, hayata karşı duruşu ve politik söylemleri ile eşsiz bir sanatçıydı. En azından bu kadarını biliyordum, öldükten sonra çıkan haberler ile. Şöyleydi de böyleydi de… Ama en derinini Ahmet Kıvanç‘ın hazırladığı bu belgeselde buldum.

Belgeselde yalnızca Kazım Koyuncu konuşuyor. Ki bu tarzı çok sevdim. Ölen sanatçıların ardından yapılan belgeseller bu tarzda olmalı bence de. Kazım Koyuncu’nun memleketi Pançol’da çektiği uzun bir video, konser görüntüleri, katıldığı programlardan alıntılar, röportajlar vs vs. Fakat belgeselin girişi mükemmel ötesi. Sadece girişini izleseniz Kazım Koyuncu’ya hayranlık duyabilirsiniz.

Belgeselde Kazım Koyuncu ‘nun Zuğaşi Berepe grubundaki müzikal yaşamından çıkarttığı solo albümlere, Karadeniz’deki sahilin otoyol yapılması üzerine yaptığı ateşli konuşmalardan Çernobil olayı ile ilgili öfke kusmasına, arkadaşlarıyla birlikte çektiği videolara, kemoterapi gördüğü zaman dilimindeki yaşantısına dair birçok şey var bu belgeselde.

Tek eksik, Kazım Koyuncu’nun belki de ölümünden önce söylediği en duygusal olan “İşte Gidiyorum” adlı şarkıya dair bir şeyin bulunmamasaydı. Herhalde belgeselin sonuna saklamışlardır diye sabırla bekledim ama ne yazık ki çıkmadı. Niye konulmamış anlayabilmiş değilim.

Belgeselden elde edilen gelir de Umut Çocukları’na bağışlanıyormuş ayrıca. İdefix’te 20 YTL. Şiddetle tavsiye ediyorum. Durumu müsait olmayanlar benim gibi Rapidshare’dan devam