Doğancan Ülker

Hayatım yine tüm imonotonluğuyla devam etmekte. Eve çıkma süreci beni oldukça yordu. Bir sürü prosedürle uğraştık. Bir dosya dolusu evrak için bir çuval depozito yatırdık. Yılın en sıcak günlerinde igdaş nerede, ayedaş nerede filan diye uğraşıp durduk ve nihayet bitti. Şuan ev tüm eşyaları ve halledilmiş prosedürleriyle beni beklemekte.

Ramazan nihayet bitiyor. Öğle yemeği denen şeyi nasıl özledim anlatamam.

Marmara Üniversitesinden nefret ediyorum. Hala okul şu zaman açılacak, ders programınız şu, akademik takviminiz şu diye bi duyuru yayınlanmadı. Rezalet.

Şu sıralar evde oturup annemle beraber Arka Sokaklar, Doktorlar ve bilumum saçma sapan türevlerini izleyip vakit öldürmekten başka yaptığım bir şey yok. Yani Orhangazi’den de nefret ediyorum.

WordPress panelini mobilleştiren bir eklenti çıkmış. Bu yazıyı onun sayesinde telefonumdan yazıyorum. Güzel eklentiymiş vesselam.

Benden bu kadar efenim, esen kalın.

Bu yazı mobil internet ile yazılmıştır.

Günler yine aynı monotonluğu ile devam etmekte ve gecem gündüz gündüzüm gece olmuş durumda. Sabahlara kadar oturuyorum.

2 yıl içerisinde çok iyi bir marka haline dönüşeceğine (hatta şirketleşmeye gideceğine) inandığım bir web projem var lakin uygulama konusunda sıkıntı çekiyorum. Keşke bir yazılımcı olsaydım. Şimdi güvenilir, fikri çalmayacak ve ilk etapta para istemeden bu işi yapacak bir yazılımcı bulmalıyım. Benim kafamdaki sistem wordpress altyapısıyla projenin amacına uygun dizayn edilmiş sade bir tema (iyi photoshop ve php bilen biri gerek) ile sosyal ağlara iyi entegre olmuş bir web sitesi. Kafamdaki format içerik üretmeye çok müsait ve tam bir başvuru kaynağı olacak bir servis. Niyetim bunu en geç üç ay içerisinde hayata geçirmek : ) Tabii hosting ve alan adı masrafları için bir miktar para biriktirmeli ve içerik üretecek alanında iyi kişilerle anlaşmalıyım.

Pazartesi günü İstanbul’a ev tutmaya gidiyorum arkadaşımla. Yeni bir başlangıç bizi bekliyor.

Yazın en sıcak günleri ve günler çok sıkıcı geçiyor. Eve çıkacağımız için para biriktirmek zorundayım ve bu sebeple tatil yapmadım. Bütün gün bilgisayar başındayım, televizyon izliyorum veya kitap okuyorum. İstanbul’da ev kiraları korkunç, isteden depozitolar ise kabus gibi. Nasıl altından kalkacağız çok merak etmekteyim.

Samsung Mobilers’la olan ilişkimiz Marmara Üniversitesi ekibi olarak tatsız bir şekilde sona erdi. Bu konuda çok pis çirkinleşip rezil rüsva etmek isterdim lakin proje bitene kadar bekleyeceğim. Orada bir iki tane de olsa emek veren arkadaş var ve onların beklentileri var. Onları zedelemek istemiyorum.

Smartphone alımı konusunda çok kararsızım. Acaba herkes gibi İphonecu mu olsam, yoksa HTC alıp Android alemlerine mi aksam veya Samsung Galaxy S‘in çıkmasını mı beklesem. Çok kararsızım. Gerçi param da yok ama.

Burs çalışmalarına başladım fena halde. Ayrıca itinayla zekat ve fitre de toplanır : )

Bursadan herkese sevgiler.

Bu ay oldukça yoğun bir ay oldu. Okulda final hazırlıkları, Efes Pilsen Yarışması, Samsung Mobilers derken bir hayli yoruldum. Yarın nihayet dersler bitiyor ve Final sınavı için 10 günüm var. Bu 10 günü evde, çalışarak geçirmek istiyorum. Finali bir kere de geçmeliyim. Büte müte kalmamalıyım.

Bu yoğunluk içinde artık kaçamadığım bazı problemlerimi çözme kararı aldım. Radikal kararlar verecem. Radikal kararlar vermek ne kadar seksi bir deyim di mi? Çok şey kaybettim. Geri almalıyım.

Havada tatil kokusu var. Buram buram beni çağırıyor. Bekle geliyorum.

Bugün nihayet son sınavımı oldum. Matematik sınavı. 10 sorunun 9unu yaptım. Tahmin ettiğimden çok ama çok daha iyi geçti. Büyük ihtimalle 85′in üstünde alırım.

İlçemizin sağlık ocağındaki sevgili doktorumuza bir paket Tadım fındık ikram etmekle birlikte 5 gün rapor aldım. Bu hafta okula gitmeyeceğim artık. Bugün de sınava girip döndüm hemen. Haftaya da antep fıstığı alıp bir 4 günlük rapor daha kopararak okulu bitirmeyi düşünüyorum.

Güzel bir hava var dışarıda. Bu güzel günü evde geçireceğim. Bıktım artık okuldan, yoğun tempodan vs. Belki bir ara dut toplamaya çıkarım. Ümit Kıvanç ‘ın hazırladığı, Kazım Koyuncu – Şarkılarla Geçtim Aranızdan adlı belgeseli izleyeceğim yan gelip yatar bir vaziyette. Belgeselle ilgili izlenimlerimi yazmayı planlıyorum.

Yaz geldikçe insana bir yaşama sevinci geliyor gerçekten. Kışın yazdığım yazılara baktıkça kendimi aşırı depresif, paranoyak, manyak, pis bir şey gördüm. Yaz bana iyi geliyor gibi… Bir de Almancayı kurtarıp teşekkürü cebe atabilseydim… Sağlık olsun artık.