Bu yazıyı normalde 20 gün önce yazmam gerekiyordu. Organizasyondan haberim vardı, kesin gitmeyi düşünüyordum, lakin gündelik koşuşturmalardan ötürü tamamen unutmuşum. Az önce internette tesadüfen gördüm. Belgeseli seyretmeliydim…
Yavuz Çetin öleli 6 yıl oldu. Ölümünden önce adını bile bilmeyen müzikseverler (ben çok küçüktüm kendimi ayırabilirim) öldükten sonra kendisi hakkında sayfalarca ağıtlar düzmüşler. Ne yazık ki Türkiye ‘de bu böyle.
Hayatı boyunca duygularıyla yaşayan bir insan olarak, maddiyata dayalı düzene başkaldırmış bir adam. Ölmeden önceki kayıtlarında “Yaşamak İstemem” şarkısıyla intihar nedenini açıklıyor, “gidiyorum ben” diyordu adeta.
Bana öğretilen her şey / Bana önerilen her şey
Bana dayatılan yaşantı/ İşe yaramaz bir çöplük
Yarattığınız sistemler/ Kullandığınız yöntemler
Yaşamak istemem artık aranızda
Belki de terslik bende/ Yapamadım bu düzende
Kaçacak delik arar oldum/ Sürüngenler şehrinde
Eğitilmiş köpekler/ Doymak bilmez maymunlar
Yaşamak istemem artık aranızda
Benden, bir ruhsuz yaratmayı nasıl başardınız
Benden, bir hissiz yaratmayı nasıl başardınız
Benden, bir uyumsuz yaratmayı nasıl başardınız/ Benden, sizden biri yaratmayı nasıl başardınız
Yaşamak istemem artık aranızda…
Yavuz, adamım, seninle sen öldükten sonra tanıştık. Ama bütün samimiyetimle söyleyebilirim ki hiçbir sanatçıya, yazara vs senden daha fazla yakın hissetmedim kendimi. Belki aradığın cevapları bulmuşsundur, belki şuan senin için herşey çok güzeldir, bilemem. Ama burada olmanı, seninle buradayken tanışmayı, kliplerini televizyonda izleyip, konser afişlerine duvarlardan söküp eve götürmeyi çok isterdim. Olmadı. Eğer öbür dünya varsa (ki umarım vardır) orada görüşmek üzere…
İntiharından kısa bir süre önce dinlemeye başlamıştım.
Satılık albümünün garip bir etkisi var.
Dinlemekten hiç bıkmadığım sanatçılar arasında. “Yaşamak İstemem” parçasının dışında “Oyuncak Dünya” en çok dinlediklerim arasında.
Yavuz’u senin sayende, çok önceden ele aldığın diğer yazıların aracılığı ile tanıdım…
Yavuz’a hayranlığını ve onu bu derece sıkı takip etmeni bir sefer daha takdir ediyorum!
Allah her sanatçıya senin gibi hayran nasip etsin :=))
Yavuz ki her gece boğaz köprüsüne oturur şarkı söyler İstanbul’a doğru…Nurlar içinde yatsın.
Şuradan da Dream Tv ‘nin hazırladığı Yavuz Çetin belgeselini izleyebilirsiniz. Toplam 20 dakika.
Hele oğluyla evde çektiği videolar adamı çok derinden etkiliyor… Çok güzel belgesel olmuş..